مىباشد . اين كتاب نخستين بار در 1270 ق در حاشيهء تفسير انوار التنزيل بيضاوى در آستانه طبع گرديده است . منابع : اعيان الشيعة ، 7 / 458 ؛ ابجد العلوم ، 3 / 233 ؛ الاعلام ، 3 / 283 ؛ خلاصة الاثر ، 2 / 318 ؛ الذريعة ، 6 / 42 ؛ الروضة النضرة ، 314 ؛ رياض العلماء ، 3 / 77 ؛ فهرست الازهرية ، 1 / 221 ؛ كشف الظنون ، 1 / 1148 ؛ معجم المطبوعات ، 1 / 1068 ؛ معجم المؤلفين ، 5 / 95 ؛ هدية العارفين ، 1 / 504 . العروة الوثقى ، از ميرزا ابراهيم ( م 1070 ق ) فرزند صدر المتألهين ملا صدرا شيرازى ، از فلاسفهء شيعه و علماى اماميه . او از مخالفين سرسخت مشرب فلسفى و طريقت پدر خود بود . تفسير مورد بحث با استفاده و بهره از روايات و احاديث ائمهء اطهار ( ع ) و بر خلاف تفسير پدرش مىباشد . ميرزا ابراهيم تفسير ديگرى به نام آية الكرسى دارد كه شيخ عبد النبى قزوينى نسخه‌اى از آن داشته و مىگويد : له رسالة انيعة و عجالة دقيقة فى تفسير آية الكرسى مد حقّق و دقق و عمّق . . . . منابع : اعيان الشيعة ، 2 / 202 ؛ تتميم امل الآمل ، 51 ؛ الذريعة ، 15 / 249 ؛ الروضة النضرة ، 8 ؛ رياض العلماء ، 1 / 26 ؛ لؤلؤة البحرين ، 132 ؛ معجم الدراسات القرآنية ، 198 . تفسير الائمة لهداية الامّة ، اثر شيخ محمد رضا ( زنده در 1073 ق ) فرزند شيخ عبد الحسين نصيرى طوسى اصفهانى ، از مفسران و علماى اماميه در عصر صفوى و 8 از اخباريون تندرو . تفسير مورد بحث در سى مجلد بزرگ به فارسى و عربى تأليف گرديده است . شيوهء مفسر روائى چند آيه از قرآن كريم را ذكر نموده سپس به ترجمهء فارسى آيات مذكور مىپردازد و بعد تفسير و تأويل آيهء ياد شده را بيان مىنمايد و هنگام ذكر احاديث و روايات مربوط به آيه احاديث را به فارسى ترجمه نموده و متن تفسير خويش را در بيان آيه به عربى قرار داده است . تفسير آيات ياد شده را در چند فصل تقسيم كرده است . فصل فضائل آيات سپس فصل